sparkle
A1A2B1B2C1C2
/ˈspɑrkəl/
/ˈspɑːkəl/
- 1 parıldamak, ışıldamak
- 2 neşe saçmak, canlılık saçmak
Definition (English)
- To shine with small flashes of light.
- To be lively, witty and interesting in a way that people notice.
Example Sentences
-
The diamond ring sparkled in the bright sunlight.Pırlanta yüzük parlak güneş ışığında parıldadı.
-
Her eyes sparkled with joy.Gözleri sevinçle ışıldadı.
-
She always sparkles at parties and makes everyone laugh.Partilerde hep neşe saçar ve herkesi güldürür.
-
The conversation sparkled with wit and humour.Sohbet zekâ ve mizahla canlılık saçıyordu.
Verb Forms Regular
Base
sparkle
/ˈspɑrkəl/
Past
sparkled
/ˈspɑrkəld/
Participle
sparkled
/ˈspɑrkəld/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dsparkle → sparkled
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. sparkled /ˈspɑrkəld/
Synonyms
Collocations
sparkle in the sunsparkle with joysparkle on the watereyes sparkle