obligate
A1A2B1B2C1C2
/ˈɑbləˌgeɪt/
/ˈɒblɪˌgeɪt/
- 1 (birini bir şeyle) yükümlü kılmak, zorunda bırakmak
Definition (English)
To force or require someone to do something.
Example Sentences
-
The contract will obligate you to pay the full amount.Sözleşme sizi tam tutarı ödemekle yükümlü kılacaktır.
-
The new law will obligate employers to provide safety training.Yeni yasa, işverenleri güvenlik eğitimi vermekle yükümlü kılacak.
Verb Forms Regular
Base
obligate
/ˈɑbləˌgeɪt/
Past
obligated
/ˈɑbləˌgeɪtɪd/
Participle
obligated
/ˈɑbləˌgeɪtɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dobligate → obligated
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. obligated /ˈɑbləˌgeɪtɪd/