compel
A1A2B1B2C1C2
/kəmˈpɛl/
/kəmˈpɛl/
- 1 zorlamak, mecbur etmek
Definition (English)
To force someone to do something, or to make something happen.
Example Sentences
-
The urgent need to address the crisis compelled the government to take immediate action.Krizi ele almak için duyulan acil ihtiyaç, hükümeti derhal harekete geçmeye zorladı.
-
He felt compelled to tell the truth, despite the risks.Riskleri olmasına rağmen gerçeği söylemek zorunda hissetti.
Verb Forms Regular
Base
compel
/kəmˈpɛl/
Past
compelled
/kəmˈpɛld/
Participle
compelled
/kəmˈpɛld/
Spelling rule
Double the last consonant + ‑edcompel → compelled
Fiil tek bir sesli + tek bir sessiz harfle bitiyor ve vurgu son hecede olduğu için son sessiz harf ikilenir, sonra -ed eklenir.
Same rule: stop → stopped · plan → planned · drop → dropped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. compelled /kəmˈpɛld/