oblige
A1A2B1B2C1C2
/əˈblaɪdʒ/
/əˈblaɪdʒ/
General
- 1 zorunda bırakmak, mecbur etmek
Definition (English)
To force someone to do something, or make it necessary for them to do it.
Example Sentences
-
The law obliges parents to send their children to school.Yasa, ebeveynleri çocuklarını okula göndermeye mecbur eder.
-
Bad weather obliged us to cancel the trip.Kötü hava bizi geziyi iptal etmek zorunda bıraktı.
Formal
- 1 (isteğini) yerine getirmek, yardımcı olmak
Definition (English)
To help someone by doing what that person asks.
Example Sentences
-
He asked for a lift, and she was happy to oblige.Arabayla bırakılmayı istedi, o da seve seve yardımcı oldu.
-
I'd be obliged if you could help me.Bana yardım ederseniz minnettar olurum.
Verb Forms Regular
Base
oblige
/əˈblaɪdʒ/
Past
obliged
/əˈblaɪdʒd/
Participle
obliged
/əˈblaɪdʒd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑doblige → obliged
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /dʒ/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. obliged /əˈblaɪdʒd/