infuriate
A1A2B1B2C1C2
/ˌɪnˈfjʊriˌeɪt/
/ɪnˈfjɔːriˌeɪt/
- 1 çileden çıkarmak, çok kızdırmak, hiddetlendirmek
Definition (English)
To make someone extremely angry.
Example Sentences
-
His constant interruptions began to infuriate her.Sürekli kesintileri onu çileden çıkarmaya başladı.
-
The unfair decision will infuriate the public.Haksız karar halkı çileden çıkaracak.
Verb Forms Regular
Base
infuriate
/ˌɪnˈfjʊriˌeɪt/
Past
infuriated
/ˌɪnˈfjʊriˌeɪtɪd/
Participle
infuriated
/ˌɪnˈfjʊriˌeɪtɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dinfuriate → infuriated
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. infuriated /ˌɪnˈfjʊriˌeɪtɪd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
infuriate someonebe infuriated byinfuriate the public