rage
A1A2B1B2C1C2
/reɪdʒ/
/reɪdʒ/
- 1 hiddet, şiddetli öfke, öfke nöbeti countable or uncountable
- 2 kasıp kavurmak, şiddetle sürmek
Definition (English)
- Uncontrolled anger or fury.
- (of a storm, fire or argument) To continue with great force or violence.
Example Sentences
-
Unable to contain his rage, he stormed out of the room.Öfkesini kontrol edemeyerek odadan fırladı.
-
She felt a sudden surge of rage at the injustice.Haksızlığa karşı aniden bir öfke patlaması hissetti.
-
The storm raged all night.Fırtına bütün gece kasıp kavurdu.
-
The fire raged through the forest for three days.Yangın üç gün boyunca ormanı kasıp kavurdu.