fracture
A1A2B1B2C1C2
/ˈfræktʃər/
/ˈfræktʃə/
- 1 kırılmak
- 2 kırmak
Definition (English)
- To break something, or to be broken.
- To cause a bone to break.
Example Sentences
-
The vase fell and fractured on the floor.Vazo düştü ve yerde kırıldı.
-
He fractured his leg playing football.Futbol oynarken bacağını kırdı.
Verb Forms Regular
Base
fracture
/ˈfræktʃər/
Past
fractured
/ˈfræktʃərd/
Participle
fractured
/ˈfræktʃərd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dfracture → fractured
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /r/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. fractured /ˈfræktʃərd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
fracture a bonehairline fracturecompound fracturefracture sitefracture healingfracture pain