bond
A1A2B1B2C1C2
/bɑnd/
/bɒnd/
- 1 bağ
- 2 ilişki
Definition (English)
- A strong connection or feeling of friendship between people or groups.
- Something that unites two or more things or people.
Example Sentences
-
The bond between mother and child is special.Anne ve çocuk arasındaki bağ özeldir.
-
They formed a strong bond during their travels.Seyahatleri sırasında güçlü bir bağ kurdular.
Synonyms
Antonyms
Collocations
strong bondemotional bondbond of friendshipbond betweenbond withbonding experience
Phrases 41
See all- bond ETFn.tahvil ETF'si, bono ETF'si
- bond fundn.tahvil fonu, borçlanma araçları fonu
- bond insurancen.tahvil sigortası
- bond linen.yapışma hattı, yapıştırma hattı
- bond metern.kuşaklama test cihazı, miliohmmetre
- bond ratingn.tahvil derecelendirmesi, tahvil notu
- bond salesn.tahvil satışı, tahvil ihracı
- bondv.bağ kurmak, yakınlaşmak
- bottled in bondadj.devlet denetiminde şişelenmiş, antrepo denetiminde şişelenmiş
- callable bondn.geri çağrılabilir tahvil, erken itfa edilebilir tahvil
- cat bondn.felaket tahvili, afet tahvili
- catastrophe bondn.felaket tahvili, afet tahvili
- city bondn.belediye tahvili
- cold bondn.soğuk yapıştırma, oda sıcaklığında yapıştırma