block
A1A2B1B2C1C2
/blɑk/
/blɒk/
- 1 engellemek
- 2 tıkamak
Definition (English)
- To fill a space or path, making it impossible for things to get through.
- To stop someone or something from moving forward or getting past.
Example Sentences
-
The car was parked in front of my house, blocking the driveway.Araba, evimin önüne park edilmişti ve garaj yolunu engelliyordu.
-
He blocked her number after their argument.Tartışmalarından sonra onun numarasını engelledi.
Verb Forms Regular
Base
block
/blɑk/
Past
blocked
/blɑkt/
Participle
blocked
/blɑkt/
Spelling rule
Add ‑edblock → blocked
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /k/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. blocked /blɑkt/
Synonyms
Antonyms
Collocations
block the roadblock the entranceblock accessblock the viewblock a pathblock a signal
Phrases 38
See all- block fueln.blok yakıt
- block hourn.blok saat
- block hoursn.blok saat, blok süresi
- block inphr.v.(arabanın) önünü kapatmak, (aracı) sıkıştırmak
- block of the monthn.aylık blok projesi
- block outphr.v.(ışığı/sesi) engellemek, (ışığı) kesmek
- block replicationn.blok çoğaltma, blok replikasyonu
- block rewardn.blok ödülü
- block schedulen.blok program, blok ders programı
- block someonecolloc.(birini) engellemek, engel atmak
- block timen.blok süre, blok zaman
- blockn.blok, apartman bloğu
- apartment blockn.apartman, apartman bloğu
- butcher blockn.kasap kütüğü, doğrama kütüğü