balance
A1A2B1B2C1C2
/ˈbæləns/
/ˈbæləns/
- 1 dengelemek
- 2 denge kurmak
Definition (English)
- To remain in a steady position without falling.
- To give equal importance to two or more things.
Example Sentences
-
He tried to balance the book on his head.Kitabı kafasında dengelemeye çalıştı.
-
It's hard to balance work and family life.İş ve aile hayatını dengelemek zor.
Verb Forms Regular
Base
balance
/ˈbæləns/
Past
balanced
/ˈbælənst/
Participle
balanced
/ˈbælənst/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dbalance → balanced
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /s/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. balanced /ˈbælənst/
Synonyms
Antonyms
Collocations
balance carefullybalance onbalance the budgetbalance actbalance pointbalance beam
Phrases 38
See all- balance alertn.bakiye uyarısı
- balance of paymentsn.ödemeler dengesi
- balance of traden.dış ticaret dengesi, ticaret dengesi
- balance sheetn.bilanço
- balance shotn.dengeleme ölçümü
- balance tabn.denge tabı, balans tabı
- balance transfern.borç transferi, bakiye transferi
- balance weightn.balans ağırlığı
- balancen.denge, bakiye
- acid base balancen.asit-baz dengesi
- available balancen.kullanılabilir bakiye
- check balancecolloc.bakiyeyi kontrol etmek
- competitive balancen.rekabetçi denge
- core trim balancen.çekirdek trim dengelemesi