counterbalance
A1A2B1B2C1C2
/ˈkaʊntərˌbæləns/
/ˈkaʊntəˌbæləns/
- 1 dengelemek, telafi etmek
Definition (English)
To balance something by applying an opposite force or influence.
Example Sentences
-
We need to counterbalance the negative effects.Olumsuz etkileri dengelememiz gerekiyor.
-
Her calm nature counterbalanced his impulsiveness.Onun sakin doğası onun dürtüselliğini dengeledi.
Verb Forms Regular
Base
counterbalance
/ˈkaʊntərˌbæləns/
Past
counterbalanced
/ˈkaʊntərˌbælənst/
Participle
counterbalanced
/ˈkaʊntərˌbælənst/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dcounterbalance → counterbalanced
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /s/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. counterbalanced /ˈkaʊntərˌbælənst/
Synonyms
Antonyms
unbalance
Collocations
counterbalance the effects ofcounterbalance a weight