whistle
A1A2B1B2C1C2
/ˈwɪsəl/
/ˈwɪsəl/
- 1 ıslık çalmak
- 2 düdük çalmak
Definition (English)
- To make a high sound by forcing air through a small hole in your lips.
- To make a high sound by blowing a whistle.
Example Sentences
-
He whistled a happy tune.Mutlu bir melodi ıslık çaldı.
-
She whistled for her dog to come.Köpeğinin gelmesi için ıslık çaldı.
-
The wind whistled through the trees.Rüzgar ağaçların arasından ıslık çaldı.
-
The referee whistled for the end of the game.Hakem maçın bitişi için düdük çaldı.
-
The guard whistled to signal that the train was leaving.Görevli trenin kalktığını bildirmek için düdük çaldı.
Verb Forms Regular
Base
whistle
/ˈwɪsəl/
Past
whistled
/ˈwɪsəld/
Participle
whistled
/ˈwɪsəld/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dwhistle → whistled
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. whistled /ˈwɪsəld/
Collocations
whistle loudlywhistle softlywhistle a tunewhistle atwhistle forwhistle while