tiptoe
A1A2B1B2C1C2
/ˈtɪpˌtoʊ/
/ˈtɪptəʊ/
- 1 parmak uçlarında yürümek, sessizce yürümek
Definition (English)
To walk very quietly on the tips of your toes, often to avoid being heard.
Example Sentences
-
She tiptoed out of the room.Odadan parmak uçlarında çıktı.
-
Tiptoe so you don't wake the baby.Bebeği uyandırmamak için parmak uçlarında yürü.
Verb Forms Regular
Base
tiptoe
/ˈtɪpˌtoʊ/
Past
tiptoed
/ˈtɪpˌtoʊd/
Participle
tiptoed
/ˈtɪpˌtoʊd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dtiptoe → tiptoed
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sesli bir sesle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. tiptoed /ˈtɪpˌtoʊd/