ruin
A1A2B1B2C1C2
/ˈruɪn/
/ˈruːɪn/
- 1 mahvetmek, berbat etmek, harap etmek
- 2 iflas ettirmek, batırmak
Definition (English)
- To damage something so badly that it is completely spoiled or destroyed.
- To cause someone to lose all their money or status.
Example Sentences
-
The bad weather ruined our picnic plans.Kötü hava piknik planlarımızı mahvetti.
-
His mistake could ruin his career.Hatası kariyerini mahvedebilir.
-
The failed business ruined him, and he had to sell his house.Başarısız iş onu batırdı ve evini satmak zorunda kaldı.
-
Years of bad investments ruined the once wealthy family.Yıllarca yapılan kötü yatırımlar bir zamanların zengin ailesini iflas ettirdi.
Verb Forms Regular
Base
ruin
/ˈruɪn/
Past
ruined
/ˈruɪnd/
Participle
ruined
/ˈruɪnd/
Spelling rule
Add ‑edruin → ruined
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /n/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. ruined /ˈruɪnd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
completely ruinruin someone's reputationruin the chancesruin the moodruin someone's life