rebuke
A1A2B1B2C1C2
/rɪˈbjuk/
/rɪˈbjuːk/
- 1 azar, kınama, paylama countable
Definition (English)
A strong expression of disapproval or criticism towards someone.
Example Sentences
-
He received a sharp rebuke for his rude behavior.Kaba davranışı nedeniyle sert bir azar işitti.
-
The manager gave her a gentle rebuke about being late.Müdür geç kaldığı için onu nazikçe uyardı.
Synonyms
Antonyms
Collocations
receive a rebukegive a rebukesharp rebukepublic rebukeformal rebukestrong rebuke