on-call
A1A2B1B2C1C2
/ɑn kɔl/
/ɒn kɔːl/
GeneralTechnology
- 1 nöbet
- 2 çağrı görevi
Definition (English)
- A scheduled period during which a person must be available for work if called.
- The duty or assignment of being ready to respond to an urgent request.
Example Sentences
-
My on-call starts tonight at six.Nöbetim bu akşam saat altıda başlıyor.
-
She traded her on-call with a colleague.Nöbetini bir meslektaşıyla değiştirdi.
Synonyms
Antonyms
Collocations
on-call dutyon-call periodon-call doctoron-call nurseon-call serviceon-call shift
Phrases 58
See all- callv.(telefonla) aramak, telefon etmek
- calln.arama, telefon görüşmesi
- call 911expr.911'i aramak, acil yardım hattını aramak
- call a trucecolloc.geçici olarak barışmak, ateşkes yapmak
- call and responsen.çağrı ve yanıt, karşılıklı söyleme
- call attentionexpr.dikkat çekmek
- call backphr.v.geri aramak, tekrar çağırmak
- call buttonn.çağrı düğmesi, yardım düğmesi
- call centern.çağrı merkezi
- call daten.erken itfa tarihi, geri alım tarihi
- call extensionn.arama uzantısı
- call featuren.geri çağırma özelliği, erken itfa hakkı
- call forphr.v.gerektirmek, (bir şeyin yapılmasını) talep etmek
- call for papersn.bildiri çağrısı, makale çağrısı