mundane
A1A2B1B2C1C2
/mənˈdeɪn/
/mʌnˈdeɪn/
- 1 sıradan, olağan, tekdüze
Definition (English)
Not interesting or exciting; ordinary and dull.
Example Sentences
-
She found her daily routine to be quite mundane.Günlük rutinini oldukça sıradan buluyordu.
-
He wanted to escape his mundane life and travel the world.Sıradan hayatından kaçıp dünyayı gezmek istiyordu.
Synonyms
Antonyms
Collocations
mundane taskmundane lifemundane detailsmundane choresmundane activitiesmundane reality