kidnap

A1A2B1B2C1C2

/ˈkɪdˌnæp/

/ˈkɪdnæp/

verb Regular verbkidnap kidnapped

Definition (English)

To take someone away illegally by force, often to demand money for their return.

Police are searching for the person who tried to kidnap the child.

Polis, çocuğu kaçırmaya çalışan kişiyi arıyor.
The gang planned to kidnap the wealthy businessman.

Çete, zengin iş adamını kaçırmayı planladı.

Base kidnap

/ˈkɪdˌnæp/

Past kidnapped

/ˈkɪdˌnæpt/

Participle kidnapped

/ˈkɪdˌnæpt/

Spelling rule

Double the last consonant + ‑edkidnap → kidnapped

Fiil tek bir sesli + tek bir sessiz harfle bitiyor ve vurgu son hecede olduğu için son sessiz harf ikilenir, sonra -ed eklenir.

Pronunciation of -ed

/t/worked /d/played /ɪd/wanted

Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /p/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. kidnapped /ˈkɪdˌnæpt/

abductseize capture snatchtake hostagehold captivecarry off

kidnap victimkidnapperattempt to kidnapkidnap for ransomkidnap someonekidnap a child