inconvenience
A1A2B1B2C1C2
/ˌɪnkənˈvinjəns/
/ɪŋkənˈviːnɪəns/
- 1 (birini) rahatsız etmek, (birine) zahmet vermek, (birini) zor durumda bırakmak
Definition (English)
To cause problems or difficulties for someone, for example by making that person wait or do extra work.
Example Sentences
-
I hope our late arrival didn't inconvenience you too much.Umarım geç gelmemiz sizi fazla rahatsız etmemiştir.
-
Hundreds of passengers were inconvenienced by the cancelled train.İptal edilen tren yüzünden yüzlerce yolcu zor durumda kaldı.
Verb Forms Regular
Base
inconvenience
/ˌɪnkənˈvinjəns/
Past
inconvenienced
/ˌɪnkənˈvinjənst/
Participle
inconvenienced
/ˌɪnkənˈvinjənst/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dinconvenience → inconvenienced
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /s/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. inconvenienced /ˌɪnkənˈvinjənst/
Synonyms
Collocations
inconvenience someonebe inconvenienced by somethingsorry to inconvenience yougreatly inconvenience someone