frighten
A1A2B1B2C1C2
/ˈfraɪtən/
/ˈfraɪtən/
- 1 korkutmak, ürkütmek
Definition (English)
To make someone or something feel fear; to scare them.
Example Sentences
-
Don't frighten the dog!Köpeği korkutma!
-
The sudden noise frightened the children.Ani gürültü çocukları korkuttu.
Verb Forms Regular
Base
frighten
/ˈfraɪtən/
Past
frightened
/ˈfraɪtənd/
Participle
frightened
/ˈfraɪtənd/
Spelling rule
Add ‑edfrighten → frightened
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /n/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. frightened /ˈfraɪtənd/