startle
A1A2B1B2C1C2
/ˈstɑrtəl/
/ˈstɑːtəl/
- 1 irkiltmek, ürkütmek, korkutmak
Definition (English)
To surprise someone suddenly in a way that makes them jump or feel afraid.
Example Sentences
-
Sorry, I didn't mean to startle you.Özür dilerim, seni korkutmak istemedim.
-
The noise startled the cat.Gürültü kediyi irkiltti.
Verb Forms Regular
Base
startle
/ˈstɑrtəl/
Past
startled
/ˈstɑrtəld/
Participle
startled
/ˈstɑrtəld/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dstartle → startled
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. startled /ˈstɑrtəld/