evidence
A1A2B1B2C1C2
/ˈɛvədəns/
/ˈɛvɪdəns/
Formal
- 1 (bir şeyi) kanıtlamak, (bir şeyin) kanıtı olmak
Definition (English)
To show clearly that something exists or is true.
Example Sentences
-
Her talent is evidenced by the many prizes she has won.Kazandığı çok sayıda ödül, yeteneğinin kanıtıdır.
-
The team's progress was evidenced by three wins in a row.Takımın gelişimi üst üste gelen üç galibiyetle kanıtlandı.
Verb Forms Regular
Base
evidence
/ˈɛvədəns/
Past
evidenced
/ˈɛvədənst/
Participle
evidenced
/ˈɛvədənst/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑devidence → evidenced
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /s/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. evidenced /ˈɛvədənst/
Synonyms
Collocations
as evidenced by somethingbe evidenced by somethingbe evidenced in somethingclearly evidencedwell evidenced
Phrases 16
See all- evidence basedadj.kanıta dayalı, bilimsel temelli
- evidencen.kanıt, bulgu
- a shred of evidencecolloc.zerre kadar kanıt, en ufak bir kanıt
- bring evidencecolloc.kanıt sunmak, delil getirmek
- chain of evidencen.delil zinciri, delillerin sürekliliği
- cite something as evidencecolloc.bir şeyi kanıt olarak göstermek
- clear evidencecolloc.açık delil, net kanıt
- DNA evidencen.DNA delili, DNA kanıtı
- empirical evidencen.ampirik kanıt, gözleme dayalı kanıt
- evidence-basedadj.kanıta dayalı, delillere dayanan
- observable evidencen.gözlemlenebilir kanıt, görülebilir delil
- produce evidencecolloc.kanıt sunmak, delil ortaya koymak
- strong evidencecolloc.güçlü kanıt
- submit evidencecolloc.kanıt sunmak, delil sunmak