disintegrate
A1A2B1B2C1C2
/dɪˈsɪntəˌgreɪt/
/ˌdɪˈsɪntɪˌgreɪt/
- 1 dağılmak, parçalanmak
Definition (English)
To break apart into many small pieces.
Example Sentences
-
The old building began to disintegrate over time.Eski bina zamanla parça parça dökülmeye başladı.
-
The ice will disintegrate in the warm water.Buz sıcak suda parçalanacaktır.
Verb Forms Regular
Base
disintegrate
/dɪˈsɪntəˌgreɪt/
Past
disintegrated
/dɪˈsɪntəˌgreɪtɪd/
Participle
disintegrated
/dɪˈsɪntəˌgreɪtɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑ddisintegrate → disintegrated
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. disintegrated /dɪˈsɪntəˌgreɪtɪd/
Synonyms
Collocations
disintegrate completelydisintegrate rapidlydisintegrate into piecesdisintegrate over timebegin to disintegratecause to disintegrate