desolation
A1A2B1B2C1C2
/ˌdɛsəˈleɪʃən/
/ˌdɛsəˈleɪʃən/
- 1 ıssızlık, viranlık uncountable
- 2 derin keder, kimsesizlik duygusu uncountable
Definition (English)
- The state of a place that is empty, ruined and without people.
- A feeling of great sadness and loneliness.
Example Sentences
-
The abandoned house was a picture of desolation.Terk edilmiş ev tam bir viranlık tablosuydu.
-
After the fire, miles of desolation stretched before them.Yangından sonra önlerinde kilometrelerce ıssızlık uzanıyordu.
-
After her husband died, she felt a deep sense of desolation.Kocası öldükten sonra derin bir keder hissetti.
-
The letter left him in a state of complete desolation.Mektup onu derin bir kedere boğdu.