solitude
A1A2B1B2C1C2
/ˈsɑləˌtud/
/ˈsɒlɪtˌjuːd/
- 1 yalnızlık, tek başınalık, yalnız kalma uncountable
Definition (English)
The state of being alone, often by choice, and feeling peaceful or content.
Example Sentences
-
He enjoys the solitude of long walks in the forest.Ormandaki uzun yürüyüşlerde yalnız kalmaktan keyif alır.
-
In solitude, she found peace.Yalnızlıkta huzuru buldu.