desolate
A1A2B1B2C1C2
/ˈdɛzəˌleɪt/
/ˈdɛsəleɪt/
- 1 (birini) perişan etmek, (birini) derin bir üzüntüye boğmak
Definition (English)
To fill someone with deep sadness and loneliness, so that the person sees no hope.
Example Sentences
-
She was desolated by the loss of her old dog.Yaşlı köpeğini kaybetmek onu perişan etti.
-
News of the factory closure desolated the whole town.Fabrikanın kapanacağı haberi bütün kasabayı derin bir üzüntüye boğdu.
Verb Forms Regular
Base
desolate
/ˈdɛzəˌleɪt/
Past
desolated
/ˈdɛzəˌleɪtɪd/
Participle
desolated
/ˈdɛzəˌleɪtɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑ddesolate → desolated
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. desolated /ˈdɛzəˌleɪtɪd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
be desolated by somethingleave someone desolated