cope
A1A2B1B2C1C2
/koʊp/
/kəʊp/
- 1 başa çıkmak, üstesinden gelmek
Definition (English)
To deal successfully with something difficult.
Example Sentences
-
She had to cope with a lot of stress during the project deadline.Projenin son teslim tarihi boyunca çok fazla stresle başa çıkmak zorunda kaldı.
-
It's hard to cope with losing a pet.Evcil hayvan kaybetmekle başa çıkmak zor.
Verb Forms Regular
Base
cope
/koʊp/
Past
coped
/koʊpt/
Participle
coped
/koʊpt/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dcope → coped
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /p/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. coped /koʊpt/
Synonyms
Collocations
cope with stresscope with problemscope effectivelycope successfullycope under pressurecope alone