cop
A1A2B1B2C1C2
/kɑp/
/kɒp/
Informal
- 1 (ceza, fırça) yemek, (suç) üstüne kalmak
Definition (English)
To receive something unpleasant, such as blame, criticism or a punishment.
Example Sentences
-
He copped a fine for parking outside the school.Okulun önüne park ettiği için ceza yedi.
-
I always cop the blame when anything goes wrong.Bir şeyler ters gittiğinde suç hep benim üstüme kalıyor.
Verb Forms Regular
Base
cop
/kɑp/
Past
copped
/kɑpt/
Participle
copped
/kɑpt/
Spelling rule
Double the last consonant + ‑edcop → copped
Fiil tek bir sesli + tek bir sessiz harfle bitiyor ve vurgu son hecede olduğu için son sessiz harf ikilenir, sonra -ed eklenir.
Same rule: stop → stopped · plan → planned · drop → dropped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /p/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. copped /kɑpt/
Synonyms
Collocations
cop the blamecop a finecop itcop a look at somethingcop outcop to something