commence
A1A2B1B2C1C2
/kəˈmɛns/
/kəˈmɛns/
Formal
- 1 başlamak, başlatmak
Definition (English)
To begin or start something, often in a formal way.
Example Sentences
-
The conference will commence promptly at 9 a.m.Konferans tam saat 9'da başlayacaktır.
-
Work will commence on the new building next month.Yeni binanın inşaatına gelecek ay başlanacak.
Verb Forms Regular
Base
commence
/kəˈmɛns/
Past
commenced
/kəˈmɛnst/
Participle
commenced
/kəˈmɛnst/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dcommence → commenced
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /s/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. commenced /kəˈmɛnst/
Synonyms
Antonyms
Collocations
commence operationscommence workcommence proceedingscommence a projectcommence a meetingcommence a ceremony