brilliance
A1A2B1B2C1C2
/ˈbrɪljəns/
/ˈbrɪliəns/
- 1 deha, parlak zekâ, üstün yetenek uncountable
- 2 parlaklık, ışıltı uncountable
Definition (English)
- Great intelligence, talent or skill.
- Very bright light or colour, for example from the sun or a cut diamond.
Example Sentences
-
Everyone admired the brilliance of her ideas.Herkes onun fikirlerindeki dehaya hayran kaldı.
-
The player's brilliance won the match for his team.Oyuncunun üstün yeteneği takımına maçı kazandırdı.
-
The brilliance of the sun made us close our eyes.Güneşin parlaklığı gözlerimizi kapattırdı.
-
The cut of the diamond greatly enhances its brilliance.Elmasın kesimi, parlaklığını büyük ölçüde artırır.