blow
A1A2B1B2C1C2
/bloʊ/
/bləʊ/
- 1 esinti
- 2 darbe
Definition (English)
- A sudden, strong movement of air.
- A sudden event that causes damage or disappointment.
Example Sentences
-
A strong blow knocked the door open.Güçlü bir esinti kapıyı açtı.
-
The news was a terrible blow to his hopes.Haber, umutları için korkunç bir darbeydi.
Synonyms
Antonyms
Collocations
strong blowa sudden blowa heavy blowa sharp blowa powerful blowa blow of wind
Phrases 17
See all- blow a kissexpr.öpücük göndermek, öpücük atmak
- blow awayphr.v.(rüzgâr) uçurmak, rüzgârla uçup gitmek
- blow dryv.fön çekmek, fönlemek
- blow hot and coldidiomkararsız olmak, tutarsız davranmak
- blow itidiomişi berbat etmek, fırsatı tepmek
- blow moldingn.şişirme kalıplama
- blow offphr.v.(birini/bir şeyi) ekmek, geçiştirmek
- blow off steamidiomstres atmak, deşarj olmak
- blow outphr.v.üfleyerek söndürmek, (mumları) üflemek
- blow out the candlescolloc.mumları üflemek
- blow overphr.v.geçmek, unutulmak
- blow pipen.üfleme borusu, cam üfleme çubuğu
- blow somethingv.berbat etmek, yüzüne gözüne bulaştırmak
- blow the whistleidiomihbar etmek, (yolsuzluğu) açığa çıkarmak