beacon

A light or fire that acts as a signal or warning.

• The lighthouse served as a beacon for ships.
  Deniz feneri gemiler için bir işaret ışığıydı.
• Fires were lit on the hills as beacons to warn of danger.
  Tehlikeye karşı uyarmak için tepelerde işaret ateşleri yakıldı.

A source of guidance or inspiration.

• Her kindness was a beacon of hope.
  Onun nezaketi bir umut ışığıydı.
• The small school became a beacon for the whole region.
  Küçük okul bütün bölge için yol gösterici bir örnek oldu.

A radio transmitter on the ground that sends signals to help aircraft or ships find their position.

• The aircraft flew directly to the beacon before starting the approach.
  Uçak, yaklaşmaya başlamadan önce doğrudan bikına uçtu.
• Ships once relied on radio beacons along the coast.
  Gemiler eskiden kıyı boyunca radyo bikınlarına güvenirdi.

A flashing red anti-collision light on an aircraft, switched on before the engines are started.

• Switch the beacon on before you start the engines.
  Motorları çalıştırmadan önce çarpışma önleme ışığını aç.
• The ground crew stayed clear because the beacon was flashing.
  Çarpışma önleme ışığı yanıp söndüğü için yer ekibi uzak durdu.