whiten
A1A2B1B2C1C2
/ˈwaɪtən/
/ˈwaɪtən/
- 1 beyazlatmak, ağarmak
Definition (English)
To make something white, or to become white.
Example Sentences
-
The harsh sun began to whiten the old wooden fence.Sert güneş eski ahşap çiti beyazlatmaya başladı.
-
Her hair started to whiten as she got older.Yaşlandıkça saçları ağarmaya başladı.
Verb Forms Regular
Base
whiten
/ˈwaɪtən/
Past
whitened
/ˈwaɪtənd/
Participle
whitened
/ˈwaɪtənd/
Spelling rule
Add ‑edwhiten → whitened
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /n/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. whitened /ˈwaɪtənd/