wail
A1A2B1B2C1C2
/weɪl/
/weɪl/
- 1 feryat etmek, avaz avaz ağlamak
- 2 (siren) acı acı çalmak, uğuldamak
Definition (English)
- To cry loudly in a long, high voice because of pain or sadness.
- (Of a siren or the wind) to make a long, high sound.
Example Sentences
-
The baby wailed loudly until her mother picked her up.Bebek, annesi onu kucağına alana kadar avaz avaz ağladı.
-
She wailed in grief when she heard the news.Haberi duyunca acıyla feryat etti.
-
Sirens wailed in the distance as the ambulance came closer.Ambulans yaklaşırken uzakta sirenler acı acı çalıyordu.
-
The wind wailed through the trees all night.Rüzgâr bütün gece ağaçların arasında uğuldadı.
Verb Forms Regular
Base
wail
/weɪl/
Past
wailed
/weɪld/
Participle
wailed
/weɪld/
Spelling rule
Add ‑edwail → wailed
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. wailed /weɪld/