stray
A1A2B1B2C1C2
/streɪ/
/streɪ/
-
1
(gruptan, yolundan) ayrılmak, başıboş dolaşmak
To move away from the place where you should be, without meaning to.
-
Some sheep had strayed onto the road.Birkaç koyun sürüden ayrılıp yola çıkmıştı.
-
A young child had strayed from her parents in the crowd.Küçük bir çocuk kalabalıkta anne babasından ayrılmıştı.
-
-
2
(konudan) sapmak, (konunun) dışına çıkmak
To start talking or writing about something that is not the main subject.
-
Please don't stray from the topic of the meeting.Lütfen toplantının konusundan sapmayın.
-
The speaker strayed off the subject several times.Konuşmacı birkaç kez konunun dışına çıktı.
-
-
3
(düşünceleri, gözleri bir yere) kaymak
To move to something else without your control, used about your eyes or thoughts.
-
During the lesson, my thoughts kept straying to the weekend.Ders sırasında düşüncelerim sürekli hafta sonuna kayıyordu.
-
Her eyes strayed to the clock on the wall.Gözleri duvardaki saate kaydı.
-
Verb Forms Regular
Base
stray
/streɪ/
Past
strayed
/streɪd/
Participle
strayed
/streɪd/
Spelling rule
Vowel + y: add ‑edstray → strayed
Fiil sesli harf + y ile bittiği için y değişmez, sonuna -ed eklenir.
Same rule: play → played · enjoy → enjoyed · stay → stayed
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sesli bir sesle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. strayed /streɪd/
Synonyms
Collocations
stray from the pathstray onto the roadstray too farstray from the subjectstray off the pointthoughts stray to somethingeyes stray to something