squabble
A1A2B1B2C1C2
/ˈskwɑbəl/
/ˈskwɒbəl/
Colloquial
- 1 didişmek, ağız kavgası etmek
Definition (English)
to argue noisily about something small or unimportant.
Example Sentences
-
Kids squabble all day.Çocuklar bütün gün didişir.
-
They squabbled over toys.Oyuncaklar için didiştiler.
Verb Forms Regular
Base
squabble
/ˈskwɑbəl/
Past
squabbled
/ˈskwɑbəld/
Participle
squabbled
/ˈskwɑbəld/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dsquabble → squabbled
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. squabbled /ˈskwɑbəld/