revenge
A1A2B1B2C1C2
/riˈvɛndʒ/
/rɪˈvɛndʒ/
General
- 1 (yenilginin) rövanşını almak
Definition (English)
To beat a team or player that has beaten you in an earlier game.
Example Sentences
-
The team revenged last season's defeat with an easy win.Takım, geçen sezonki yenilginin rövanşını rahat bir galibiyetle aldı.
-
She revenged her loss in the final by beating the champion in Paris.Paris'te şampiyonu yenerek finalde uğradığı yenilginin rövanşını aldı.
Literary
- 1 (bir şeyin) intikamını almak, (birinden) öç almak
Definition (English)
To punish or harm someone in return for something bad that person did to you or to someone you love.
Example Sentences
-
She finally revenged herself on the classmate who had lied about her.Sonunda hakkında yalan söyleyen sınıf arkadaşından öcünü aldı.
-
He swore that he would revenge the insult to his family.Ailesine yapılan hakaretin intikamını alacağına yemin etti.
Verb Forms Regular
Base
revenge
/riˈvɛndʒ/
Past
revenged
/riˈvɛndʒd/
Participle
revenged
/riˈvɛndʒd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑drevenge → revenged
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /dʒ/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. revenged /riˈvɛndʒd/
Synonyms
Collocations
revenge yourself on someonebe revenged on someonerevenge an insultrevenge a defeat