retaliate
A1A2B1B2C1C2
/rɪˈtæliˌeɪt/
/rɪˈtæliˌeɪt/
- 1 misilleme yapmak, karşılık vermek, öç almak
Definition (English)
To do something harmful to someone because they harmed you first.
Example Sentences
-
The army threatened to retaliate if attacked.Ordu, saldırıya uğraması durumunda misilleme yapacağı tehdidinde bulundu.
-
She insulted me, but I chose not to retaliate.Bana hakaret etti, ama ben karşılık vermemeyi seçtim.
Verb Forms Regular
Base
retaliate
/rɪˈtæliˌeɪt/
Past
retaliated
/rɪˈtæliˌeɪtɪd/
Participle
retaliated
/rɪˈtæliˌeɪtɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dretaliate → retaliated
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. retaliated /rɪˈtæliˌeɪtɪd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
retaliate againstthreaten to retaliatefail to retaliateready to retaliate