rebel
A1A2B1B2C1C2
/rɪˈbɛl/
/rɪˈbɛl/
- 1 isyan etmek, ayaklanmak
- 2 (kurallara, aileye) başkaldırmak, karşı gelmek
Definition (English)
- To fight against the government or the people in power, usually by force.
- To refuse to obey rules or to behave in the way that people expect.
Example Sentences
-
The farmers rebelled against the high taxes.Çiftçiler yüksek vergilere karşı ayaklandı.
-
The soldiers rebelled after months without pay.Askerler aylarca maaş alamayınca isyan etti.
-
Many teenagers rebel against their parents.Birçok genç ailesine başkaldırır.
-
She rebelled against the strict school rules by dyeing her hair green.Saçını yeşile boyatarak okulun katı kurallarına başkaldırdı.
Verb Forms Regular
Base
rebel
/rɪˈbɛl/
Past
rebelled
/rɪˈbɛld/
Participle
rebelled
/rɪˈbɛld/
Spelling rule
Double the last consonant + ‑edrebel → rebelled
Fiil tek bir sesli + tek bir sessiz harfle bitiyor ve vurgu son hecede olduğu için son sessiz harf ikilenir, sonra -ed eklenir.
Same rule: stop → stopped · plan → planned · drop → dropped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. rebelled /rɪˈbɛld/
Synonyms
Antonyms
Collocations
rebel against somethingrebel against someonerebel against authorityrebel against your parentsrebel against the system