reason
A1A2B1B2C1C2
/ˈrizən/
/ˈriːzən/
- 1 akıl yürütmek, (düşünerek) sonuca varmak
- 2 (birini) ikna etmeye çalışmak, (biriyle) mantıklı konuşmak
Definition (English)
- To form a judgement about something by thinking carefully and logically.
- To try to persuade someone by giving sensible arguments, used in 'reason with'.
Example Sentences
-
She reasoned that the shop would be closed on Sunday.Dükkânın pazar günü kapalı olacağı sonucuna vardı.
-
He reasoned that it was cheaper to take the train.Trenle gitmenin daha ucuz olduğu sonucuna vardı.
-
I tried to reason with him, but he wouldn't listen.Onu ikna etmeye çalıştım ama dinlemedi.
-
It's impossible to reason with a tired child.Yorgun bir çocukla mantıklı konuşmak imkânsız.
Verb Forms Regular
Base
reason
/ˈrizən/
Past
reasoned
/ˈrizənd/
Participle
reasoned
/ˈrizənd/
Spelling rule
Add ‑edreason → reasoned
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /n/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. reasoned /ˈrizənd/
Synonyms
Collocations
reason that…reason with someonereason something out