rattle
A1A2B1B2C1C2
/ˈrætəl/
/ˈrætəl/
- 1 takırdamak, çıngırdamak, vınlamak
Definition (English)
to make a series of short, sharp knocking sounds
Example Sentences
-
The loose window rattled in the wind.Gevşek pencere rüzgarda takırdadı.
-
The keys rattled in his pocket.Anahtarlar cebinde çıngırdadı.
Verb Forms Regular
Base
rattle
/ˈrætəl/
Past
rattled
/ˈrætəld/
Participle
rattled
/ˈrætəld/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑drattle → rattled
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. rattled /ˈrætəld/
Synonyms
Antonyms
Collocations
rattle windowrattle teethrattle cagerattle chainrattle noiserattle on