quiet

To stop a person or animal from making noise, or to make a place calmer.

• The teacher clapped her hands to quiet the class.
  Öğretmen sınıfı susturmak için ellerini çırptı.
• She sang softly to quiet the crying baby.
  Ağlayan bebeği sakinleştirmek için usulca şarkı söyledi.

To become calmer or less noisy.

• The room quieted as the speaker walked to the front.
  Konuşmacı öne doğru yürürken salon sessizleşti.
• By midnight the streets had finally quieted.
  Gece yarısına doğru sokaklar sonunda sakinleşmişti.

To make fears, doubts or criticism weaker or less noticeable.

• The good results quieted fears about the company's future.
  İyi sonuçlar, şirketin geleceğiyle ilgili korkuları yatıştırdı.
• Nothing he said could quiet her doubts.
  Söylediği hiçbir şey onun şüphelerini gideremedi.