placate
A1A2B1B2C1C2
/ˈpleɪkeɪt/
/pləˈkeɪt/
- 1 yatıştırmak, sakinleştirmek, memnun etmek
Definition (English)
To stop someone from being angry by giving them what they want.
Example Sentences
-
The manager tried to placate the angry customer.Müdür kızgın müşteriyi yatıştırmaya çalıştı.
-
A small gift may placate a child.Küçük bir hediye çocuğu memnun edebilir.
Verb Forms Regular
Base
placate
/ˈpleɪkeɪt/
Past
placated
/ˈpleɪkeɪtɪd/
Participle
placated
/ˈpleɪkeɪtɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dplacate → placated
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. placated /ˈpleɪkeɪtɪd/