parole
A1A2B1B2C1C2
/pərˈoʊl/
/pəˈrəʊl/
- 1 (mahkûmu) şartlı tahliye etmek, koşullu salıvermek
Definition (English)
To let a prisoner leave prison early on condition that the person behaves well.
Example Sentences
-
He was paroled after serving six years of his sentence.Cezasının altı yılını çektikten sonra şartlı tahliye edildi.
-
The board decided not to parole her this year.Kurul, onu bu yıl koşullu salıvermeme kararı aldı.
Verb Forms Regular
Base
parole
/pərˈoʊl/
Past
paroled
/pərˈoʊld/
Participle
paroled
/pərˈoʊld/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dparole → paroled
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /l/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. paroled /pərˈoʊld/
Synonyms
Antonyms
Collocations
be paroledbe paroled from prisonbe paroled after servingparole a prisonereligible to be paroled