obliterate
A1A2B1B2C1C2
/əˈblɪtərˌeɪt/
/əˈblɪtəˌreɪt/
- 1 yok etmek, yerle bir etmek, ortadan kaldırmak
- 2 silmek, silip atmak
Definition (English)
- To destroy something completely so that nothing is left of it.
- To remove something from memory or existence.
Example Sentences
-
The floodwaters threatened to obliterate the small village.Seller suları küçük köyü yok etmekle tehdit etti.
-
The explosion seemed to obliterate the building.Patlama binayı yok etmiş gibi görünüyordu.
-
His memory of the event was completely obliterated.Olayla ilgili hafızası tamamen silinmişti.
-
She tried to obliterate every memory of that painful summer.O acı yazın bütün anılarını hafızasından silmeye çalıştı.
Verb Forms Regular
Base
obliterate
/əˈblɪtərˌeɪt/
Past
obliterated
/əˈblɪtərˌeɪtɪd/
Participle
obliterated
/əˈblɪtərˌeɪtɪd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dobliterate → obliterated
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. obliterated /əˈblɪtərˌeɪtɪd/