investigator
A1A2B1B2C1C2
/ˌɪnˈvɛstəˌgeɪtər/
/ɪnˈvɛstɪˌgeɪtə/
GeneralLaw
- 1 müfettiş, dedektif, inceleme uzmanı countable
Definition (English)
A person whose job is to officially examine facts about a crime or problem.
Example Sentences
-
Police investigators found new evidence at the scene.Soruşturmayı yürüten polisler olay yerinde yeni kanıtlar buldu.
-
She works as a private investigator.Özel dedektif olarak çalışıyor.
-
Accident investigators recovered both flight recorders from the wreckage.Kaza inceleme uzmanları her iki uçuş kayıt cihazını enkazdan çıkardı.
Synonyms
Collocations
lead investigatorprivate investigatorchief investigatoraccident investigatorcrash investigators