inductor
A1A2B1B2C1C2
/ˌɪnˈdʌktər/
/ɪnˈdʌktə/
GeneralElectronics
- 1 indüktör, bobin countable
Definition (English)
An electrical component that stores energy in a magnetic field when electric current flows through it.
Example Sentences
-
The inductor is wound around a core.İndüktör bir çekirdek etrafına sarılmıştır.
-
This device uses a large inductor.Bu cihaz büyük bir bobin kullanır.