fling
A1A2B1B2C1C2
/flɪŋ/
/flɪŋ/
- 1 fırlatmak
- 2 (kendini) atmak, (kollarını) savurmak
Definition (English)
- To throw something or someone forcefully.
- To move yourself or part of your body suddenly and with force.
Example Sentences
-
She flung the book on the floor.Kitabı yere fırlattı.
-
He flung his bag into the corner and sat down.Çantasını köşeye fırlatıp oturdu.
-
He flung his arms around her.Kollarını boynuna doladı.
-
She flung herself onto the sofa after work.İşten sonra kendini kanepeye attı.
Verb Forms Irregular A-B-B · Past ve participle aynı
Base
fling
/flɪŋ/
Past
flung
/flʌŋ/
Participle
flung
/flʌŋ/
How the past is formed
No ‑ed✗flinged ✓flung
Bu fiil düzensizdir: -ed kuralı uygulanmaz, past ve participle biçimleri ezberlenir.
- Pastfling → flungSesli harf değişir: i → u.
- Participlefling → flungParticiple, past ile aynıdır.
Synonyms
Antonyms
Collocations
fling openfling downfling outfling awayfling oneself