entrance
A1A2B1B2C1C2
/ɪnˈtræns/
/ɪnˈtrɑːns/
- 1 (birini) büyülemek, (birini) kendinden geçirmek
Definition (English)
To make someone so full of wonder and pleasure that the person can think of nothing else.
Example Sentences
-
The audience was entranced by her beautiful voice.Seyirciler onun güzel sesiyle büyülendi.
-
The music entranced the children, who sat completely still.Müzik çocukları kendinden geçirdi; kıpırdamadan oturdular.
Verb Forms Regular
Base
entrance
/ɪnˈtræns/
Past
entranced
/ɪnˈtrænst/
Participle
entranced
/ɪnˈtrænst/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dentrance → entranced
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sert (ötümsüz) bir ünsüzle, /s/ sesiyle bittiği için -ed /t/ okunur; yeni hece eklenmez. entranced /ɪnˈtrænst/
Synonyms
Antonyms
Collocations
be entranced by somethingwatch entrancedlisten entrancedentrance an audience