enchant
A1A2B1B2C1C2
/ɛnˈtʃænt/
/ɪnˈtʃɑːnt/
- 1 büyülemek, hayran bırakmak
- 2 büyü yapmak, (sihirle) büyülemek
Definition (English)
- To fill someone with great delight; charm.
- To cast a spell on someone or something.
Example Sentences
-
The beautiful music seemed to enchant everyone in the room.Güzel müzik odadaki herkesi büyülüyor gibiydi.
-
The fairy tale story enchanted the young children.Masal hikayesi küçük çocukları büyüledi.
-
In the story, a witch enchanted the prince and turned him into a frog.Hikâyede bir cadı prense büyü yaptı ve onu kurbağaya dönüştürdü.
-
The old woman enchanted the forest so that no one could find the castle.Yaşlı kadın ormanı büyüledi, böylece kimse şatoyu bulamadı.
Verb Forms Regular
Base
enchant
/ɛnˈtʃænt/
Past
enchanted
/ɛnˈtʃæntɪd/
Participle
enchanted
/ɛnˈtʃæntɪd/
Spelling rule
Add ‑edenchant → enchanted
Fiilin sonuna -ed eklenir.
Same rule: work → worked · want → wanted · help → helped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. enchanted /ɛnˈtʃæntɪd/